طبع: سرد و تر
دم کرده ی آن ادرار آور، خلط آور و برطرف کننده ی عفونت رحم می باشد. مصرف آن به صورت غرغره در رفع تحریکات مخاط دهان و درد گلو اثر زیادی دارد. مرهم سینه است و دردرمان التهاب های تنفسی، برنشیت، عفونت ریه، آنفولانزا و استفراغ نیز استفاده می شود. برطرف کننده ی گرفتگی صدا، ضد درد و ضد التهاب است. می توان از مخلوط گل پنیرک و گل ختمی جهت تهیه موسیلاژ برای دفع بیماری سرماخوردگی، درمان سرفه و به عنوان خلط آور، ضد عفونیت، ناراحتی های گلو و دهان استفاده کرد.
سائیده ی برگ آن برای شکستگی استخوان مفید است. برای رفع سوزش مجرای ادرار، درمان سردردهایی یک طرفه شدید، دلپیچه، التهاب لوزه ها و آنژین اثر مفیدی دارد. برای درمان یبوست و کسانی که دچار معده و روده تنبل هستند، توصیه می شود. تخم آن جهت سرفه ی گرم و خشک و قرحه کلیه مثانه و گرفتگی صدا کاربرد دارد. برگ و ریشه پنیرک اگر به شکل ضماد در آید و روی دمل و با کورک قرار گیرد، باعث می شود تا بسیار سریع سر باز کند.
ترکیب لعاب آن با روغن زیتون برای سوختگی و عقرب گزیدگی مفید است. مالیدن لعاب آن روی پوست، اثر نرم کننده دارد و آرامش و نرمی خاصی به افرادی که دارای پوست حساس و لطیف هستند می بخشد. برای درمان افسردگی یا مالیخولیا، نوشیدن دمکرده ی آن با روغن بادام شیرین قبل از غذا مفید است. تخم آن مسهل قوی اخلاط غلیظه و مفتح سده و جهت عرق النسا و آب آن با شکر جهت دفع اخلاط محترقه مفید است.
برای درمان برونشیت، به جای آب، هر روز از لعاب دمکرده ی آن را بنوشید. نوشیدن روزی سه بار و هر مرتبه یک الی دو فنجان دم کرده ی تخم آن و به صورت تدریجی و قبل از غذا برای کمک به درمان زخم روده مفید است. نوشیدن یک الی دو لیوان از دمکرده ی آن یک ساعت قبل از صبحانه برای درمان خون ادراری مفید می باشد.
نکات
از جوشاندن این گیاه باید پرهیز کرد زیرا موجب از بین رفتن مواد لعاب دار آن شده و ترکیبات آن تغییر پیدا می کند.